Nasiona Żywokost lekarski (Symphytum officinale)

Nasiona żywokostu lekarskiego (Symphytum officinale)

Cena za opakowanie 5 sztuk nasion.

Jedna z najbardziej użytecznych roślin na działce, o najszerszym zakresie zastosowań w systemie permakultury spośród wszystkich roślin. Żywokost to wieloletnia roślina zielna o dużych, owłosionych liściach, rosnąca w rozecie do 1 m wysokości. Fioletowe kwiaty mają dzwonkowaty kształt i zebrane są w grona, co jest niezwykle atrakcyjne dla owadów. Liście są użytecznym dodatkiem do kompostu lub wykorzystywane jako ściółka, ponieważ zawierają krzemionkę, azot, magnez, wapń, potas i żelazo. Liście żywokostu zawierają około 17% azotu (obornik koński około 14%) i łatwo rozkładają się po namoczeniu w wodzie, tworząc organiczny nawóz płynny. Żywokost rośnie w każdej glebie, najlepiej wilgotnej, na słońcu lub w półcieniu.

• Wysiewać od marca do czerwca na rozsadniku lub w doniczkach w pomieszczeniu. Nasiona najlepiej sadzić w chłodnym miejscu (lodówce) przez 14–28 dni, aby aktywować je przed siewem, co poprawia ich zdolność kiełkowania.
• Nasiona należy wysiewać rzadko, na głębokość 12 mm (½ cala), w rzędach oddalonych od siebie o 30 cm (12 cali). Można je również wysiewać w doniczkach lub tackach pod szkłem i przesadzać.
• Przesadzaj rośliny, gdy są już wystarczająco duże, aby je utrzymać w odległości 60 cm (2 stóp) od siebie.
• Podlewaj obficie, aż roślina się ukorzeni. Liście można regularnie przycinać przez całe lato i jesień.

WIKIPEDIA:

Symphytum officinale to bylina Roślina kwitnąca z rodziny ogórecznikowatych . Wraz z trzydziestoma czterema innymi gatunkami rodzaju Symphytum , znana jest jako żywokost . Aby odróżnić ją od innych przedstawicieli rodzaju Symphytum , gatunek ten nazywany jest żywokostem pospolitym ^[1] lub żywokostem właściwym ^[2] . Inne angielskie nazwy to: żywokost kwakierski , żywokost uprawny ^[2] boneset , knitbone , consound i slippery-root . ^[3] Pochodzi z Europy i rośnie w wilgotnych, trawiastych miejscach. Lokalnie występuje często w Irlandii i Wielkiej Brytanii na brzegach rzek i rowach. Występuje również w innych miejscach, w tym w Ameryce Północnej, jako gatunek introdukowany , a czasami jako chwast . Kwiaty są najczęściej odwiedzane przez trzmiele . ^[4] Odradza się wewnętrzne lub długotrwałe miejscowe stosowanie żywokostu ze względu na jego silny potencjał toksycznego działania na wątrobę . ^[5]

Historia

Przez stulecia żywokost uprawiano w Azji, Europie i Wielkiej Brytanii jako warzywo i ziołolecznictwo. ^{[5] [6] [7]} Jego wczesne nazwy zwyczajowe, kość łączna Lub zestaw kostny , odzwierciedlający jego historyczne zastosowanie okłady z liści i korzeni w leczeniu skręceń, siniaków i złamań kości. ^{[5] [6]}

Opis i botanika

Żywokost to bylina występująca na wilgotnych terenach trawiastych w zachodniej Azji, Europie i Ameryce Północnej. ^[7] Ta wytrzymała roślina może osiągnąć wysokość od 0,3 do 0,9 m (1–3 stóp). ^[7] Jest to bylina o czarnym, przypominającym rzepę korzeniu i dużych, szerokich, owłosionych liściach, na których rosną małe, dzwonkowate kwiaty o różnych kolorach, zazwyczaj kremowym lub fioletowym, które mogą być prążkowane.

Powstaje typowy mieszaniec pomiędzy Symphytum officinale I S. asperum , Symphytum × uplandicum , znany jako żywokost rosyjski, który jest szeroko rozpowszechniony na Wyspach Brytyjskich i który krzyżuje się z S. officinale . W porównaniu do S. officinale , S. × uplandicum jest na ogół bardziej szorstki i ma kwiaty, które mają tendencję do bycia bardziej niebieskimi lub fioletowymi. ^[8] W porównaniu z innymi testowanymi roślinami w Wielkiej Brytanii, roślina ta produkuje znaczną ilość nektaru. ^[9]

Medycyna tradycyjna

W folklor, Symphytum officinale korzenie były używane w medycyna tradycyjna wewnętrznie (jako herbata ziołowa lub nalewki) lub zewnętrznie (w postaci maści, kompresów lub naparu alkoholowego) w leczeniu różnych schorzeń, ^{[5] [7] [10]} w tym powszechnie jako leczenie łagodzące ból choroba zwyrodnieniowa stawów. ^[11] Przegląd badań klinicznych z 2013 r. oceniający możliwy wpływ żywokostu na chorobę zwyrodnieniową stawów wykazał, że jakość badań była zbyt niska, aby można było wyciągnąć wnioski na temat jego skuteczności i bezpieczeństwa. ^[11] W Europie w 2015 r. nie było żadnych produktów z żywokostu do stosowania doustnego, a te do stosowania miejscowego w leczeniu siniaków lub bólu stawów uznano za produkty o ryzyku toksyczności dla wątroby. ^[6]

Toksyczność i skutki uboczne

Żywokost zawiera alkaloidy pirolizydynowe które są związkami toksycznymi, łatwo wchłanianymi przez żołądek lub skórę i mogą zwiększać ryzyko śmiertelnej toksyczności wątroby. ^{[5] [6] [12]} W 2001 roku Stany Zjednoczone Agencja ds. Żywności i Leków I Federalna Komisja Handlu zakazano sprzedaży produktów z żywokostu na rynku ze względu na jego potencjalną toksyczność. ^{[13] [14]} Przegląd z 2018 r. dotyczący alkaloidów pirolizydynowych obecnych w żywokoście wykazał powszechną potencjalną toksyczność dla ludzi i zwierzęta gospodarskie i możliwość rozwój leków z tych związków.