Navy beans Seeds

Witte bonen Zaden

Prijs voor een verpakking van 40 zaden.

Marinebonen zijn niet marineblauw van kleur. Het zijn eigenlijk kleine witte bonen. Waarom heten ze marinebonen? Marinebonen kregen deze naam omdat ze begin 20e eeuw een hoofdvoedsel waren bij de Amerikaanse marine. Marinebonen en andere gedroogde bonen staan bekend als Phaseolus vulgaris en worden "gewone bonen" genoemd omdat ze allemaal afkomstig zijn van een voorouder van de gewone boon die oorspronkelijk uit Peru komt. Marinebonen zijn ongeveer zo groot als een erwt, mild van smaak en behoren tot de 13.000 soorten in de familie van peulvruchten. Ze zijn verkrijgbaar in blik en gedroogd in bulk of voorverpakt. De Amerikaanse marine was ongetwijfeld op zoek naar een lage prijs.

Marinebonen worden soms ook wel Franse marinebonen genoemd, maar vaker ook Michigan pea bean.

De marineboon is een van de beste kookbonen die er zijn. Geweldige smaak. Een kleine, heerlijke, witte boon die gebruikt kan worden in soep of om mee te bakken. Wordt niet "pappig" tijdens het koken. Een geweldige boon om mee te koken en heeft een geweldige smaak. De plant wordt ongeveer 60 centimeter hoog en is resistent tegen bonenziekten.

De peulen zijn ongeveer 12 cm lang en bevatten 5-6 bonen. Witte bonen hebben doorgaans 85-90 dagen groei nodig voordat ze geoogst kunnen worden.

Groeigids

GROEINOTITIE

Bonen reageren over het algemeen niet goed op verplanten en worden meestal direct rond of net na de laatste voorjaarsvorst gezaaid. Het belangrijkste bij het kweken van bonen is om ze niet te vroeg te planten. Ze zullen rotten in koele, vochtige grond. Desondanks hebben veel bonen een lang groeiseizoen van 80 dagen of langer nodig. Om eerder te kunnen beginnen, kun je zwart plastic neerleggen om de grond op te warmen.

De meeste bonen moeten gezaaid worden met het oog van de boon naar beneden, 2,5-5 cm diep, ongeveer 10-15 cm uit elkaar, met 60 cm of meer tussen de rijen. De ideale plek is zonnig, goed gedraineerd, matig vruchtbaar en licht zuur (pH 6,0-7,0). Daarnaast moeten bonenplanten goed geventileerd zijn om een goede ontwikkeling te bevorderen en meeldauw of schimmel te voorkomen die de planten kan schaden. Bonen mogen niet vaker dan eens in de vier jaar op dezelfde plek worden geteeld en kunnen een goede combinatie zijn met maïs, aardbeien en komkommer. Plant bonen niet in de buurt van uien of venkel.

Plant stambonen in rijen of blokken, met 10-15 cm tussen elk zaadje. Plant de zaden 2,5-5 cm diep en zorg ervoor dat je de grond direct en regelmatig water geeft, totdat ze ontkiemen. Stambonen hebben ondersteuning nodig om te groeien. Zorg ervoor dat het trellis, de tipi, het hek of wat dan ook aanwezig is voordat je gaat zaaien. Plant zaden met een frequentie van ongeveer 3-6 zaden per tipi of elke 15 cm.

ONDERHOUDEN

Probeer bij het water geven te voorkomen dat de bladeren nat worden, omdat dit schimmelvorming of andere schadelijke factoren kan bevorderen waar bonen gevoelig voor zijn. De meeste soorten bonen zijn enigszins droogtebestendig, maar controleer de oppervlakte van de grond regelmatig en geef water wanneer de bovenste laag is uitgedroogd.

Eenmaal aangeslagen, hebben bonen over het algemeen geen bemesting nodig en produceren ze hun eigen stikstof. Als de bladeren van jonge planten echter bleek zijn, wijst dit op stikstoftekort. In dat geval kunnen de planten worden bemest met visemulsie of een andere natuurlijke stikstofrijke meststof.

Struikbonen beginnen te produceren vóór stambonen en komen vaak in totaal

Eenmalig. Door gespreid te planten, om de twee weken, blijven je stambonen langer goed. Stokbonen hebben tijd nodig om te groeien voordat ze bonen gaan zetten. De oogst van de stokbonen blijft een maand of twee productief.

Stokbonen kunnen in het begin wat hulp gebruiken bij het klimmen. Geef de bonenplanten voldoende water. Mulch helpt de ondiepe wortels vochtig te houden. Langgroeiende stokbonen hebben baat bij een beetje voeding of een extra laagje compost of mest halverwege het groeiseizoen.

Oogstgids

OOGSTEN

Bonen oogsten is een continu proces. Je kunt op elk moment beginnen met oogsten, maar tuinders wachten meestal tot de bonen stevig beginnen te worden en kunnen worden gebroken. Ze zijn dan ongeveer net zo dun als een potlood. Wacht niet te lang, want bonen kunnen bijna van de ene op de andere dag te groot en taai worden. Oogst door elke boon voorzichtig van de stengel te trekken of door het uiteinde van de stengel af te breken, als je de bonen direct gaat gebruiken.

Wanneer en hoe de boon geoogst moet worden, hangt af van de variëteit: het gaat om een kruimel-, schil- of droge boon.

Snijbonen worden geoogst terwijl de peul en de omhulde zaden nog relatief onrijp zijn. Vergeleken met de andere twee soorten bonen hebben snijbonen de kortste periode voor een ideale oogst. Bonen die te vroeg worden geoogst, ontwikkelen niet de juiste smaak en textuur. Bonen die te lang aan de plant blijven zitten, zijn daarentegen taai en enigszins onsmakelijk. De beste eenvoudige indicator voor sperziebonen is misschien wel de diameter van de peulen. Over het algemeen leveren de meeste variëteiten de beste sperziebonen op met een diameter tussen ⅛-1/4". De beste manier om te bepalen of ze geschikt zijn voor de oogst, is door een of twee peulen te proeven voordat je een volledige oogst binnenhaalt. Het is belangrijk om te weten dat veel sperziebonenvariëteiten die volledig mogen uitgroeien, ook goede droge bonen opleveren.

Bonen met schil worden later geoogst dan snijbonen, zodra de peulen zich beginnen te vullen en de zich ontwikkelende zaden zichtbaar worden. Bonen van deze variëteiten worden uit de peulen gehaald en vaak vers gegeten, maar soms ook gedroogd.

Droge bonen worden pas geoogst als de peulen en de omhulde zaden volledig rijp zijn. Vaak moeten ze gedorst worden om overbodig peulenmateriaal te verwijderen. Bij het telen van droge bonen is het vooral belangrijk dat de planten voldoende ruimte en ventilatie hebben, zodat de peulen kunnen uitdrogen. Als er laat in het seizoen een regenbui valt nadat de peulen zijn volgroeid, kunnen de planten uit de grond worden gehaald en ondersteboven binnenshuis worden opgehangen om de uitdroging te laten voortduren.

ZADEN BEWAREN

Het is aan te raden om aan het begin van het seizoen een paar planten te reserveren om zaden te bewaren. Pluk GEEN peulen om op te eten - pluk alleen de knapperige bruine peulen aan het einde van het seizoen. Geef ze geen voeding of water, tenzij het erg droog is - dit kan de bladgroei stimuleren in plaats van de ontwikkeling van de peulen. Het heeft geen zin om groene peulen te plukken, aangezien de zaden in dit stadium nog niet rijp genoeg zijn.

Wist je dat je de wortels kunt bewaren, ze op een vorstvrije plaats kunt laten overwinteren en volgend jaar opnieuw kunt planten? Pronkbonen zijn meerjarig, maar vorstgevoelig en sterven in ons klimaat af. Als de wortels echter worden opgegraven en onder geschikte omstandigheden worden bewaard, kunnen de planten vaak snel wegvliegen en sneller oogsten. Als je veel bonen kweekt, is dit misschien geen praktische optie, maar je kunt het misschien met één of twee planten proberen. Bewaar de wortels op een vorstvrije plaats, begraven in licht vochtig zand of bladaarde, of iets dergelijks.